Section 8 1 Laws And Other Codes

laws and other codes

Prawa i inne kody

As we’ve already established, the mass media in the latter part of the 20th century was organized, for the most part, along a fairly simple, top-down framework. Editors and reporters inside big companies decided which stories to cover. They received information from a variety—but not too big a variety—of mostly official and sometimes unofficial sources. Editors mas­saged what reporters wrote, and the results were printed in newspapers and magazines or broadcast on radio and televi­sion. Alternatives did exist, particularly when desktop pub­lishing came on the scene. But the conversational aspect of the news we’ve been discussing in this book hadn’t arrived.

Udowodniłem uprzednio, że pod koniec 20. wieku media masowe były w dużej mierze zorganizowane w oparciu o prostą, hierarchiczną strukturę. Redaktorzy oraz dziennikarze pracujący w wielkich firmach decydowali, które tematy są warte uwagi. Jednocześnie otrzymywali informacje od szeregu - ale znów nie tak wielu - źródeł, zazwyczaj oficjalnych. Redaktorzy wygładzali napisane przez dziennikarzy teksty, a wyniki ich pracy drukowano w gazetach i czasopismach, bądź nadawano w radiu i telewizji. Istniały oczywiście alternatywy, szczególnie po pojawieniu się technologii „desktop publishing”. Jednak tworzenie informacji nie przypominało jeszcze wówczas konwersacji.

Technology and an increasing dissatisfaction with mass media have created the conditions for a new framework. To understand this, we must first understand the technology and the trends underlying the collision of journalism and tech­nology. These trends take the shape of laws, not the kind enacted by governments but the kind imagined by scientists and acute observers of society.

Technologia, w połączeniu z rosnącym poczuciem niezadowolenia z mediów masowych, razem stworzyły warunki dla powstania nowej formuły (??? - framework) . Aby ją zrozumieć, należy najpierw uświadomić sobie znaczenie technologii oraz trendów leżących u podstaw kolizji tej pierwszej z dziennikarstwem. Owe trendy mają postać praw - jednak nie tych ustalanych przez rządy. Bliżej im do praw wyobrażanych przez naukowców i bacznych obserwatorów społeczeństwa.

The first law is named after Gordon Moore, cofounder of computer chip maker Intel. More than any other, Moore’s Law is the key to understanding today’s reality and tomorrow’s possibilities.

Pierwsze prawo nazwano na cześć Gordona Moore'a, współzałożyciela producenta układów scalonych, firmy Intel. Prawo Moore'a, jak żadne inne, jest kluczem do zrozumienia współczesnej rzeczywistości oraz możliwości, jakie rysują się w niedalekiej przyszłości.

Moore’s Law says that the density of transistors on a given piece of silicon will double every 18 to 24 months. It’s been true since Moore came up with the notion in the 1960s, and the pace of improvement looks set to continue for some time to come. There’s no historical equivalent for this kind of change; humans are fortunate to do anything twice as fast or as twice as well even once, much less double that improvement again and again. Moore’s Law is about exponential change: it doesn’t take long before you’ve increased power by thousands-fold. [218]

Zgodnie z prawem Moore'a, gęstość tranzystorów w dowolnym układzie scalonym podwaja się w okresie od 18 do 24 miesięcy. Prawo to sprawdza się od lat 60-ych 20. wieku, gdy Moore je sformułował. Wszystko wskazuje na to, że podobne tempo utrzyma się jeszcze przez jakiś czas. W historii ludzkości brak przykładów zmian podobnego rodzaju. Zazwyczaj za sukces uznaje się jednorazowe podwojenie tempa bądź jakości, tymczasem tu mamy do czynienia z ciągłym podwajaniem wyników. Prawo Moore'a opisuje wzrost wykładniczy - nie potrzeba wiele czasu, by zwiększyć moc tysiąckrotnie [218].

As engineers shrink millions of transistors onto tiny chips, they can embed enormous calculating power—something akin to intelligence—into almost every electronic device we use. You and I use many computers each day: the microprocessors, also called microcontrollers, are in computers, handheld devices, alarm clocks, coffee makers, home thermostats, wristwatches, and automobiles. Most of these devices contain vastly more pro­cessing power than early mainframe computers.

Inżynierowie są dziś w stanie wcisnąć miliony tranzystorów na maleńkie układy scalone. Przez to w niemal każdym urządzeniu elektronicznym przez nas używanym znajduje się potężna moc obliczeniowa - a więc coś na kształt inteligencji. Każdy z nas korzysta dziennie z wielu komputerów. Mikroprocesory, zwane również mikrokontrolerami, można znaleźć w komputerach, urządzeniach przenośnych, budzikach, ekspresach do kawy, termostatach, zegarkach i samochodach. Większość z tych urządzeń swoją mocą obliczeniową wielokrotnie przewyższają wczesne komputery typu mainframe (jak tłumaczyć?).

Not only are we embedding brains into everything we touch, but we’re adding memory to everything, too. The manufacturers of computer memory chips and disk drives are improving their products at an even faster pace than Moore’s Law. And now, with modern communications—wired and wireless—we’re con­necting devices that are more and more powerful.

Nie dość, że umieszczamy mózgi we wszystkim, czego się dotkniemy, to również wyposażamy wszystko w pamięć. Producenci kości pamięci komputerowej oraz twardych dysków udoskonalają swoje produkty w tempie szybszym, niż by to wynikało z prawa Moore'a. Do tego dzięki nowoczesnym środkom komunikacji, zarówno przez kable jak i bezprzewodowej, łączymy ze sobą urządzenia coraz bardziej potężne.

Grassroots journalism feeds on all these innovations. Devices for collecting, working with, and distributing data are becoming smaller and more powerful every year. People are fig­uring out how to put them to work in ways professional jour­nalists are only beginning to catch on to, such as collaborative news sites where readers do the writing and editing and posting newsy pictures from camera phones.

Dziennikarstwo oddolne żywi się tymi wynalazkami. Urządzenia pozwalające zbierać, opracowywać i rozprowadzać dane z każdym rokiem stają się coraz mniejsze i coraz potężniejsze. Zwykli ludzie wymyślili już dla nich zastosowania, których istnienie dziennikarze profesjonalni dopiero sobie uświadamiają. Przykładem niech będą zbiorowo tworzone serwisy informacyjne, w których czytelnicy sami piszą i redagują teksty, bądź umieszczają zdjęcia zrobione aparatami w telefonach komórkowych.

Moore himself has been somewhat surprised at how long Silicon Valley’s engineers have kept his law not just alive, but vibrant. “It went further than I ever could have imagined,” he told me in 2001.

Gordon Moore sam jest nieco zaskoczony faktem, że inżynierowie z Doliny Krzemowej przez tak długi czas utrzymali jego prawo nie tylko przy życiu, ale w tak kwitnącej formie. „Rozwój poszedł dalej, niż bym to sobie kiedykolwiek mógł wyobrazić”, powiedział mi w 2001 roku.

Next, consider Metcalfe’s Law, named after Bob Metcalfe, inventor of the Ethernet networking standard that is now ubiq­uitous in every personal computer. [219] Essentially, Metcalfe’s Law says that the value of a communication network is the square of the number of nodes, or end-point connections. That is, take the number of nodes and multiply it by itself.

Kolejnym prawem wartym uwagi jest Prawo Metcalfe'a, nazwane tak na cześć Boba Metcalfe'a, który wynalazł standard sieciowy Ethernet, dziś wszechobecny w komputerach domowych. W uproszczeniu, Prawo Metcalfe'a stwierdza, że wartość sieci komunikacyjnej równa się kwadratowi jej węzłów, albo końcówek. By ją obliczyć, należy policzyć liczbę węzłów i pomnożyć ją przez siebie.

The canonical example of Metcalfe’s Law is the growth of fax machines. If there’s only one fax machine in the world, it’s not good for much. But the minute someone else gets a fax machine, both can be used, and real value is created. The more people with fax machines, the more value there is in the net-work—a utility that greatly exceeds the raw numbers—because each individual user has many more people to whom he can send faxes.220

Klasycznym przykładem działania Prawa Metcalfe'a jest wzrost popularności faksów. Gdyby na świecie istniał tylko jeden faks, nie przydałby się na zbyt wiele. Jednak z chwilą, gdy ktoś jeszcze posiada faks, obydwa mogą już być użyte i prawdziwa wartość zaczyna być tworzona. Im więcej osób posiada faksy, tym bardziej wartościowa staje się ich sieć. Jej przydatność znacznie przekracza prostą sumę elementów, ponieważ każdy indywidualny użytkownik może wysyłać faksy do coraz większej liczby osób [220].

Each new Internet-connected computer is a node. So, increasingly, is each new mobile phone that can send and retrieve Internet data. And in a few years, it’s probable that most of the smarter devices made possible by Moore’s law— everything from refrigerators to cars to computers—will be a node. When billions or even trillions of people and things are connected, the value of the network will transcend calculation.

Każdy kolejny komputer podłączony do internetu jest jego węzłem. W coraz większym stopniu również telefony komórkowe mogą wysyłać i odbierać dane z internetu. Za kilka lat zapewne większość inteligentnych urządzeń powstałych dzięki działaniu Prawa Moore'a - wszystko od lodówek, przez samochody, do komputerów - będzie węzłami sieci. Z chwilą, gdy miliardy bądź nawet ??? [tryliardy] osób i rzeczy staną się podłączone, wartość całej sieci będzie tak wielka, że nie da się jej obliczyć.

Finally, we have Reed’s Law, named after David Reed, about whom I’ll talk more in Chapter 11. Reed noticed that when people go online, they don’t only conduct one-to-one communica­tions, as they would with a telephone or fax machine. They con­duct many-to-many, or few-to-few, communications.

Mamy wreszcie Prawo Reeda, nazwane tak na cześć Davida Reeda, któremu poświęcę więcej uwagi w rozdziale jedenastym. Reed zauważył, że osoby używające Internetu nie komunikują się wyłącznie na zasadzie jeden do jednego, jak to ma miejsce w przypadku telefonu czy faksu. Równie często komunikują się na zasadzie wielu z wieloma, bądź kilku z kilkoma osób.

According to Reed’s Law, groups themselves are nodes. The value of networks in that context, he asserts, is the number of groups factorial. Here, factorial means that you take the number of groups, and every integer less than that number all the way back to one, and multiply all of those numbers together. For example, 8 factorial is 1 times 2 times 3 times 4 times 5 times 6 times 7 times 8. The number of group nodes factorial is a very, very, very big number. [221]
Zgodnie z Prawem Reeda, grupy węzłów same są także węzłami sieci. Tak więc we wspominanej powyżej sytuacji wartość sieci jest zdaniem Reeda jest równa silni liczby grup. Oznacza to, że policzywszy liczbę grup, należy uwzględnić każdą mniejszą liczbę aż do jednej i pomnożyć je wszystkie przez siebie. Przykładowo, silnia z ośmiu to jeden razy dwa razy trzy razy cztery razy pięć razy sześć razy siedem razy osiem. Silnia liczby węzłów grupowych jest bardzo, ale to bardzo dużą liczbą. [221]

Obviously, Metcalfe’s Law and Reed’s Law are as much opinions as anything else. But they make sense intuitively, and more and more they make sense in a practical way: the more the Net grows, the more valuable and powerful it becomes [222]
All of these trends, applied to communications in general, add up to an even more “radical democratization of access to the means of production and distribution,” Howard Rheingold told me.

Oczywiście, Prawa Metcalfe'a i Reeda to w istocie jedynie opinie. Jednak mają one intuicyjny sens, który coraz bardziej potwierdza się w praktyce. Im bardziej Sieć się rozwija, tym bardziej staje się wartościowa i potężna [222]. Wszystkie te trendy, odnoszące się ogólnie rzecz biorąc do komunikacji, sumują się i powodują „radykalną demokratyzację dostępu do środków produkcji i dystrybucji”, jak stwierdził w rozmowie Howard Rheingold.

The people who’ll invent tomorrow’s media are not in my age bracket. They are just growing up now. In a decade, Rhein­gold observed: “The 15-year-olds today in Seoul and Helsinki, who are already adept at mobilizing media to their end, will be
25. And what they carry in their pockets will be thousands of times more powerful than what they have today.”

Wynalazcy mediów jutra nie mieszczą się w moim przedziale wiekowym. Dopiero dorastają, gdy piszę te słowa. Za dziesięć lat, zdaniem Rheingolda, „Obecne piętnastolatki z Seulu i Helsinek, już dziś sprawnie wykorzystujące media do swoich celów, będą mieć dwadzieścia pięć lat. A przedmioty, które noszą w kieszeniach będą tysiąc razy bardziej potężne od tego, co mamy dzisiaj”.

What does this mean for news and journalism? As the tech­nologies of creation and communication grow more powerful and become smaller, and ultimately become part of the fabric of life, we’ll have vastly more raw data. And we’ll need tools—and humans—to help us make sense of it all.

Co to oznacza dla dziennikarzy i biznesu informacyjnego? Wraz z rozwojem coraz to bardziej potężnych a zarazem małych urządzeń wspierających twórczość i komunikację, które ostatecznie staną się powszednimi elementami naszego życia, będziemy mieć dostęp do znacząco większej liczby surowych danych. Będziemy również potrzebować narzędzi - oraz ludzi, którzy pomogą nam je zrozumieć.

Poprzednia strona <--> Następna strona

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 License