Section 6.4. Promoting Then Reporting Activism

Promocja a później relacjonowanie aktywności obywatelskiej

No major journalism organization has done more to involve its audience than the British Broadcasting Corporation (BBC). In November 2003, the BBC launched what may be the most thorough attempt yet to bring tomorrow's journalism to life with a project called iCan. [174] At its heart is a fairly daring notion: equip the audience with some of the tools of political activism. Then watch what they do and report on it.

Żadna duża organizacja medialna nie zrobiła więcej by zaangażować swoją widownię niż BBC. W listopadzie 2003 roku, BBC rozpoczęła przedsięwzięcie które być może jest najbardziej do tej pory ambitną próbą realizacji założeń dziennikarstwa przyszłości – projekt iCan[174]. Jego sercem jest bardzo śmiały zamysł – wyposażenie odbiorców w niektóre z narzędzi aktywistów politycznych. Następnym etapem jest obserwacja i relacjonowanie poczynań tak wyposażonych widzów i słuchaczy.

iCan was an outgrowth of both journalistic and political considerations, project leaders told me when I visited London in October 2003. First, the BBC and other media organizations were missing big stories. For example, huge fuel-price protests in 2000, which led to turmoil on the British roads, came as a surprise, even though the issue had been boiling up on the Internet. The 2001 national elections in the United Kingdom were another major catalyst. Turnout was low, by British standards, at about 60 percent. One of the BBC's core missions is to help the electorate make informed decisions, and the service's leadership wanted to know what it could do better.

iCan był rezultatem politycznych i dziennikarskich przemyśleń, powiedzieli mi szefowie tego projektu kiedy odwiedziłem Londyn w październiku 2003. Przede wszystkim, BBC i inne firmy w branży informacyjnej nie potrafiły dostrzec ważnych tematów. Na przykład silne protesty przeciwko podwyżce cen paliw w 2000 roku okazały się niespodzianką, mimo że sprawa ta wrzała wcześniej w Internecie. Kolejnym ważnym czynnikiem była niska – jak na brytyjskie standardy – frekwencja w wyborach w 2001 roku (60\%). Częścią misji BBC jest zapewnienie elektoratowi możliwości podejmowania decyzji na podstawie najlepszych możliwych informacji. Szefowie BBC chcieli wiedzieć co stacja może robić lepiej.

"We found some interesting things," said Martin Vogel, the iCan project codirector. For instance, the 40 percent of the electorate that didn't vote was "by no means apathetic" about the issues of the day, but rather unhappy with the candidates and policies being offered. With younger audiences moving away from traditional media to new media, the BBC looked for a way to use new media to foster political involvement.

„Dowiedzieliśmy się ciekawych rzeczy” – powiedział Martin Vogel, koordynator projektu iCan. Na przykład 40\% osób niegłosujących „nie było w najmniejszym stopniu pasywne” wobec podstawowych problemów , ale okazało się raczej niezadowolone z kandydatów i proponowanych przez nich działań. Obserwując odejście młodych odbiorców od tradycyjnych na rzecz nowych mediów, BBC szukało drogi na ich użycie w promowaniu politycznego zaangażowania.

So iCan aimed to create a platform to help citizen activists influence the system from the local level on up. Local was especially important, because it's where people feel the most impact. BBC journalists spent months pulling together a host of information aimed at citizen activists, including pointers to various resources on and off the Web. Journalists wrote guidelines and instructions on everything from how to start a campaign to dealing with troublesome neighbors. "We let people know they can do things for themselves," said Samanthi Dissanayake, a broadcast journalist who signed on for the iCan experiment.

Dlatego iCan miał stworzyć platformę wspierając liderów obywatelskich we wpływaniu na system od poziomu lokalnego w górę. Zwłaszcza poziom lokalny był istotny, to w tej sferze ludzie odczuwają zmiany w największym stopniu. Dziennikarze BBC spędzili miesiące na zbieraniu informacji przydatnych liderom obywatelskim, wśród których były linki do różnorakich zasobów na i poza Siecią. Dziennikarze pisali poradniki i instrukcje przydatne w szerokiej gamie spraw, od tego jak zacząć kampanię do tego jak poradzić sobie z kłopotliwymi sąsiadami. „Daliśmy ludziom znać że mogą wziąć sprawy w swoje ręce” powiedział Samanthi Dissanayake, dziennikarz agencyjny, który wziął udział w eksperymencie iCan.

But iCan's users, not the staff, are expected to write the bulk of the guides as time goes on. The editorial staff will monitor what emerges and will exercise some editorial control, such as removing libelous or flagrantly inaccurate information. "The job of the journalist, more than ever, is to be a filter," said Tim Levell, iCan's editorial project leader.

Ale to użytkownicy iCan, nie zespół BBC, mają pisać większość instrukcji w miarę upływu czasu. Zespół redakcyjny będzie monitorował powstające materiały i dokonywał pewnych korekt, takich jak usuwanie zniesławiających czy w oczywisty sposób nieprawdziwych informacji. „Pracą dziennikarze, bardziej niż kiedykolwiek, jest bycie filtrem”, powiedział Tim Levell, szef zespołu edytorskiego projektu iCan.

iCan launched in early November with a national web site and five pilot areas where the BBC was focusing additional resources. One was in the county of Cambridgeshire, an hour's train ride north of London that spans the demographic gamut. It includes a university city, a somewhat downtrodden urban center, and farmland. As in three of the other four pilot areas, a journalist was dispatched from regular duties to focus exclusively on iCan. The journalist helped to seed local activism, monitored the citizen campaigns, and then reported the news to reflect local concerns.

iCan wystartował w początkach listopada, z ogólnokrajową stroną www i pięcioma obszarami pilotażowymi, gdzie BBC kierowała dodatkowe zasoby. Jednym z nich było hrabstwo Cambridgeshire, które zlokalizowane jest o godzinę drogi na północ od Londynu. Rozciąga się na obszarze zróżnicowanym demograficznie, zawierając miasto uniwersyteckie, nieco opuszczone centrum miejskie i obszar wiejski. Jak w innych regionach pilotażowych, jeden z dziennikarzy BBC został wyznaczony tylko do działania w ramach iCan zamiast zwykłej pracy. Jego zadaniem była promocja lokalnej aktywności, monitorowanie kampanii obywatelskich i przygotowywanie tematów o regionalnych problemach.

One of the first campaigns created by citizens was an initiative to curb schoolhouse bullying. This came as a surprise to Levell. Of everything iCan's researchers imagined in their planning process, "we never modeled bullying as the first thing to bubble up," he said. But the BBC was listening.

Jedną z pierwszych kampanii stworzonych przez obywateli była inicjatywa mająca na celu powstrzymanie przemocy w szkołach. Okazało się to zaskoczeniem dla Levella. „Nigdy nie przewidywaliśmy że przemoc szkołach się pojawi w iCan jako pierwsza” powiedział. Ale BBC słuchało.

iCan may or may not turn out to be a model for other news organizations, but it's a valuable experiment. While news companies make it their mission to inform the public, few have made it a mission to arm them with tools they can use to make a public ruckus. To watch what people can do with such tools, and to report on it, takes the process even further. The BBC isn't just making the news with iCan; it's helping citizens make their own.

iCan niekoniecznie musi się okazać modelem dla innych firm w branży, ale jest cennym eksperymentem. Kiedy dla wielu korporacji medialnych misją jest informowanie opinii publicznej, rzadko bywa nią wyposażanie opinii publicznej w narzędzia umożliwiające jej wywoływanie publicznej dyskusji. Obserwowanie i relacjonowanie tego co odbiorcy mogą zrobić z takimi narzędziami, to krok dalej. BBC nie tylko tworzy newsy za pomocy iCan; pomaga też obywatelom tworzyć własne.

Poprzednia strona <--> Następna strona

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 License