Section 5.7. A Changing Role For Journalists

Zmieniająca się rola dziennikarzy

Professional journalists, by and large, seemed baffled early on by the edge-to-middle politics Dean was using to his advantage. The top-down hierarchy of modern journalism probably played a role because editors probably couldn't relate any better to the notion of a dispersed campaign than to the idea of readers directly assisting in the creation of journalism.

Zawodowi dziennikarze byli początkowo niemal całkowicie zaskoczeni polityką „od krawędzi ku środkowi” którą prowadził Dean. Scentralizowana hierarchia współczesnych mediów odegrała zapewne duża rolę, gdyż wydawcy prawdopodobnie nie potrafili zrozumieć pomysłu rozproszenia kampanii tak samo jak nie byli w stanie zrozumieć idei dziennikarstwa obywatelskiego.

But once the media grasped what was happening, the coverage emerged. Big Media, and the candidates, also started to realize that some of the best political journalism was coming from outside their ranks. Josh Marshall's Talking Points Memo and Moulitsas' Daily Kos, among many others, offered better context than just about anything the wire services were delivering. It was no coincidence that Wesley Clark gave an in-depth interview to Marshall not long before jumping into the race. And the Command Post, [132] originally created to cover the Iraq war, was a superb collector of all things political.

Ale jak tylko media zauważyły co się dzieje, pojawiły się sprawozdania i reportaże. Duże Media i kandydaci zaczęli też zdawać sobie sprawę, że najlepsi dziennikarze polityczni to osoby spoza ich szeregów. Josh Marshall na Talking Points Memo i Moulistas na Daily Kos, i wielu innych, przedstawiali znacznie głębsze tło wydarzeń niż cokolwiek co mogły dostarczyć agencje prasowe. Nie było przypadkiem, że Wesley Clark udzielił długiego wywiadu właśnie Marshallowi tuż przed tym jak ogłosił swój start w wyścigu po nominacje. A Command Post [132], strona pierwotnie poświęcona wojnie w Iraku, świetnie gromadziła wszystkie rzeczy związanych z polityką.

What the third-party sites such as independent blogs showed was the value of niche journalism in politics. The issues of our times are too complex, too nuanced, for the major media to cover properly, given the economic realities of modern corporate journalism. Typically, even good newspapers devote at most two or three stories to candidates' views on specific issues. Television news operations, especially at local stations, tend to ignore the issues and politics outright. [133] Moreover, there are simply too many political races, from the local to national levels, to cover even if TV news stations cared. This is a golden opportunity for citizen activists to get involved, to help inform others who do care about specific topics. Maybe the masses don't care about all the issues, but individuals care about some of them. "The monolithic media and its increasingly simplistic representation of the world cannot provide the competition of ideas necessary to reach consensus," wrote Joi Ito, an entrepreneur and blogger, in an essay entitled "Emergent Democracy." [134]

Strony osób trzecich, takie jak niezależne blogi pokazały wartość niszowego dziennikarstwa. Problemy naszych czasów są zbyt złożone, za dużo w nich niuansów, by największe media mogły mówić o nich we właściwy sposób, biorąc pod uwagę ekonomiczną rzeczywistość dzisiejszego dziennikarstwa korporacyjnego. Zwykle nawet dobre gazety nie poświęcają więcej niż dwóch trzech tekstów by przedstawić poglądy kandydatów na konkretne sprawy. Telewizje, zwłaszcza stacje lokalne, zwykle ignorują politykę w ogóle [133]. Co więcej, jest po prostu za dużo politycznych wyścigów, od szczebla lokalnego po krajowy, by dało się je omówić nawet gdyby telewizjom na tym zależało. Jest to niezwykła szansa dla aktywistów obywatelskich, którzy mogą zacząć działać i informować innych którym na tym zależy o konkretnych sprawach. Może masy są obojętne wobec wszystkich tematów, ale jednostkom zależy na niektórych z nich. „Monolityczne media i ich coraz bardziej uproszczony sposób informowania o rzeczywistości to za mało, by dostarczyć niezbędnej do osiągnięcia konsensusu liczby konkurujących ze sobą idei ” napisał Joi Ito, przedsiębiorca i blogger, w eseju zatytułowanym „Wyłaniająca się Demokracja” [134].

What would make a difference? It depends on what you want. "If your goal is debate and discussion, a network of blogs is a more powerful medium than a single blog with lots of readers," Cameron Barrett, who was Wesley Clark's presidential campaign blogger, and who then moved to the Kerry campaign, commented in my blog. [135] When your goal is message or top-down communication, then a few blogs with a lot of readers is more powerful."

Co miałoby znaczenie? To zależy czego chcesz. „Jeśli Twoim celem jest debatowanie i dyskutowanie, sieć blogów jest znacznie lepsza do tego celu niż pojedynczy blog z masą czytelników” Cameron Barett, który był bloggerem Wesleya Clarka w czasie jego kampanii, by następnie przejść do obozu Johna Kerry, napisał na moim blogu [135] „Jeśli twoim celem jest i komunikowanie informacji z góry na dół, wtedy kilka blogów z wieloma czytelnikami nada się znacznie lepiej”

We need both. I'd be thrilled to see a million blogs sprout to cover, and be part of, campaigns of all sorts. If you care deeply about health care, for example, start a weblog covering the candidates' views on the subject. Link to their position papers on a page that lets your readers examine those positions. Then link to news articles that a) contain candidates' statements, b) offer context to the topic, and c) can help your reader understand the overall issue better. Open your comments section both to readers and campaign staffers, and welcome the discussion that brings better information to everyone involved. You will have done a service.

Potrzebujemy obu tych metod. Byłbym niezwykle podekscytowany gdyby pojawiły się miliony blogów opisujących – i będących częścią – kampanii wszelkiego rodzaju. Na przykład, jeśli jesteś zainteresowany kwestiami opieki zdrowotnej, zacznij porównywać opinie kandydatów na ten temat. Podawaj odnośniki do tekstów przygotowanych przez polityków, w sposób w który umożliwi czytelnikom zapoznanie się z nimi. Podawaj odnośniki do newsów w których znajdują się a) wypowiedzi i oświadczenia b) kontekst sprawy c) informacje umożliwiające czytelnikom lepsze zrozumienie problemu. Otwórz swoją sekcję komentarzy zarówno dla czytelników jak i członków sztabów wyborczych, i nie obawiaj się dyskusji przynoszącej informacje dla wszystkich zaangażowanych. Przysłużysz się w ten sposób ogółowi.

Clone that model and apply it to every issue in every race. If enough people join the process, we'll have a flood of valuable information. No doubt, some of it will be biased, or outright wrong. That's where Big Media organizations can help. We in the media can collect the best alternative coverage of the issues and publish it on our sites. We can list blogs by category and, when warranted, by bias of the author. When we learn that a certain blog or site is trying to mislead people, we can indicate the bias, or just drop it from the listing. We should, of course, ask our audience for assistance in all of this. Naturally, we won't be the only ones trying to offer this kind of collected resource, but we may have sufficient credibility to make our aggregation among the most useful.

Sklonujmy ten model i zastosujmy go do każdego tematu każdego wyścigu. Jeśli przyłączy się wystarczająco wiele osób, zaleją nas cenne informacje. Bez wątpienia niektóre z nich nie będą obiektywne lub całkowicie nieprawdziwe. I tu mogą pomóc Duże Media. My możemy zbierać najlepsze fragmenty alternatywnego dziennikarstwa i publikować na naszych stronach. Możemy publikować listy blogów wedle kategorii, lub – po ostrzeżeniu – względem stopnia nieobiektywności autora. W razie gdyby któryś z nich chciał wprowadzić opinię publiczną w błąd, będziemy mogli poinformować o tym, lub wręcz usunąć taką stronę z listy. Powinniśmy oczywiście cały czas prosić odbiorców o pomoc w tym. Naturalnie nie będziemy jedyni w oferowaniu takich zbiorów informacji, ale być może będziemy mieć wystarczającą wiarygodność by nasza kolekcja była jedną z najbardziej użytecznych.

One of the best examples of this very thing is the British Broadcasting Corp.'s ambitious new iCan project, which aims to fuse citizen activism and journalism. To assist average people in being activists, the BBC has created a web-based platform that combines data on issues with tools citizens can use to push their own agendas in the public sphere. The journalists then observe what average people are doing and focus some of their coverage on what the activists are reporting. I'll talk more about this pathbreaking project in Chapter 6.

Jednym z najlepszych przykładów takiego właśnie zachowania, jest nowy, ambitny projekt BBC, iCan. Jego celem jest połączenie dziennikarstwa obywatelskiego i obywatelskiej aktywności. Aby pomóc zwykłym ludziom stać się aktywnymi członkami społeczności, BBC stworzyła internetową platformę na której znajdują się zarówno informacje o kwestiach publicznych jak również narzędzia przeznaczone dla obywateli umożliwiające im wprowadzania tematów do spraw publicznych. Dziennikarze obserwują później to co robią zwykli ludzie i raportują to o czym mówią dziennikarze obywatelscy. Więcej o tym pionierskim projekcie w rozdziale 6.


Poprzednia strona <--> Następna strona

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 License