Section 3.5. Swarming Investigators And Spies

Roje śledczych i szpiegów/Kotłowanina śledczych i szpiegów

In breaking down barriers and secrecy, our weapons have several edges. In his important book, The Transparent Society, [90] David Brin suggested that privacy is becoming a relic of a pre-technological time. Preserving old-fashioned privacy was impossible, he said, because modern technology would overwhelm us with its snooping power and the collection of vast amounts of data. Our only recourse, he suggested, was to turn the same tools back on the watchers, to create what would amount to a détente in which we all reserved some dignity. I don't believe it will happen this way because governments and large organizations will never permit citizens to have the same access to their inner sanctums and methods that they insist on having to our personal and professional lives.

Do przełamywania barier i tajemnic mamy w kilka rodzajów narzędzi. W swojej doniosłej książce „The Transparent Society” [90] (%PRZYPIS: „Przezroczyste społeczeństwo” - przyp. tłumacza%) David Brin sugeruje, że prywatność staje się reliktem czasów sprzed rozwoju technologicznego. Powiedział, że zachowanie prywatności w starym stylu nie było możliwe, ponieważ nowoczesna technologia przytłoczyłaby nas swą oszałamiającą potęgą (snooping power) i ogromnym zbiorem danych. Zasugerował, że naszym jedynym ratunkiem było użycie wobec obserwujących nas tych samych narzędzi, co doprowadziłoby do sytuacji pewnego rodzaju rozejmu, w której wszyscy zachowamy resztki godności. Nie wierzę, że nastąpi to w ten sposób ponieważ rządy i duże organizacje nigdy nie pozwolą obywatelom na taki sam dostęp do ich wewnętrznych miejsc odpoczynku i metod, uzurpowanych sobie dla wglądu w nasze życie prywatne i zawodowe.
tu prosiłbym o uważne sprawdzenie tłumaczenia czasów w tym akapicie, bo niestety nie jestem tego całkowicie pewien

Even so, regular people are beginning to discover ways to redress the balance. Witness the case of former U.S. National Security Advisor John Poindexter, who helped dream up the grotesquely invasive " Total Information Awareness" program. Thanks to new technologies, he got a taste for himself.

Mimo tego przeciętni ludzie zaczynają odkrywać sposoby na przywrócenie równowagi. Świadczy o tym sprawa byłego doradcy ds. Bezpieczeństwa Narodowego Stanów Zjednoczonych Johna Poindextera, który pomógł wymyślić absurdalnie inwazyjny program „Total Information Awareness” (%PRZYPIS: http://en.wikipedia.org/wiki/Terrorism_Information_Awareness - przyp. tłumacza%). Dzięki nowym technologiom odczuł go na własnej skórze.

znalazłem tłumaczenia „Total Information Awareness”jak Powszechna Czujność Informacyjna albo Totalne Rozpoznanie Informacji, jedno na stronie chyba Chipa, drugie Dziennika, mnie do głowy przyszło jeszcze coś innego i w związku z niejednoznacznością pozostawiłem na nieprzetłumaczoną wersję.

Total Information Awareness, you may recall, was the Bush administration's data-mining program, designed to ferret out suspicious activities by potential terrorists. It would gather vast amounts of data on individuals by collecting and linking records from financial, driving, criminal, court, medical, and other databases. Poindexter, the former rear admiral and Iran-Contra scandal figure from the 1980s, was in charge of putting this program together.

Jak być może pamiętacie, „Total Information Awareness” był programem administracji Busha do eksploracji danych, przeznaczony wychwytywania podejrzanej aktywności potencjalnych terrorystów. Miał on gromadzić ogromne ilości informacji o ludziach zbierając i powiązując ze sobą informacje z baz danych dotyczących finansów, uprawnień do prowadzenia pojazdów, przestępstw, sądów, zdrowia i innych. Poindexter, były kontradmirał i uczestnik skandalu Iran-Contra (%PRZYPIS: Sprzedaż broni Iranowi - http://pl.wikipedia.org/wiki/Afera_Iran-Contras - przyp. tłumacza%) w latach 80. XX wieku, nadzorował opracowanie tego programu.

Civil libertarians picked up and amplified a column by Matt Smith from the December 3, 2002 San Francisco Weekly, an alternative newspaper. [91] The column, wrote Net activist John Gilmore, "points out that there may be some information that John M. and Linda Poindexter of 10 Barrington Fare, Rockville, MD, 20850, may be missing in their pursuit of total information awareness. He suggests that people with information to offer should phone +1 301 424 6613 to speak with that corrupt official and his wife. Neighbors Thomas E. Maxwell, 67, at 8 Barringon Fare (+1 301 251 1326), James F. Galvin, 56, at 12 (+1 301 424 0089), and Sherrill V. Stant (nee Knight) at 6, may also lack some information that would be valuable to them in making decisions—decisions that could affect the basic civil rights of every American."

Cywilni libertarianie podchwycili i rozwinęli artykuł Matta Smitha z alternatywnej gazety „San Francisco Weekly” z 3 grudnia 2002 roku [91]. Aktywista Internetowy John Gilmore napisał, iż artykuł ten „wykazuje, że być może jest jakaś informacja, której John M i Linda Poindexter z Barrington Fare 10, Rockville, MD, 20850, nie zdobyli w ich pogoni za totalnym rozpoznaniem informacji. Sugeruje on, iż ludzie z informacją do zaoferowania powinni zadzwonić na numer +1 301 424 6613 by pomówić z tym skorumpowanym urzędnikiem i jego żoną. Sąsiedzi Thomas E. Maxwell, lat 67, zamieszkały przy Barrington Fare 8 (tel.: +1 301 251 1326), James F. Galvin, lat 56, zamieszkały pod numerem 12. (tel.: +1 301 424 0089), i Sherrill V. Stant (z domu Knight), zamieszkała pod numerem 6., mogą również nie posiadać pewnych informacji, które byłyby być dla nich pomocne w podejmowaniu decyzji mogących mieć wpływ ich podstawowe prawa obywatelskie każdego Amerykanina.”

W pdf-ach O'Reilly jest ta sama co tu wersja – tzn. raz ulica jest „Barrington Fare” kolejny raz przy wymienianiu sąsiadów jest „Barringon Fare” czyli brakuje literki „t”. Google maps pokazuje tylko adres z „t” w środku, więc przy sąsiadach dopisałem tę literę w nazwie ulicy.

Gilmore took it a step further. He downloaded publicly available satellite photos of Poindexter's neighborhood and posted them on the widely followed Cryptome web site. [92] He also urged people with access to databases containing information on Poindexter and other privacy invaders to expose it as an example of what would go wrong with Total Information Awareness.

Gilmore posunął się krok dalej. Pobrał publicznie dostępne zdjęcia satelitarne sąsiedztwa Poindextera i umieścił je na poczytnej stronie Cryptome [92]. Zachęcał także ludzi z dostępem do baz danych zawierających informacje o Poindexterze i innych baz „wielkiego brata” - privacy invaders by udostępnić je jako przykład tego, co mogłoby pójść nie tak z programem Total Information Awareness.

A few days later, privacy activist Richard Smith chimed in on the Cryptome site. "It looks like members of the Total Information Awareness (TIA) development team at DARPA don't like the lime-light. All of their bio's [sic] were removed from the Information Awareness Office [93] Web site sometime during the past couple of weeks. However the Google cache still had all of the bio's cached, so I have put copies on my Web site." He listed the web address.

Kilka dni później, aktywista na rzecz prywatności Richard Smith wyraził swoje poparcie na stronie Cryptome. „Wygląda na to, że członkowie zespołu rozwijającego w DARPA (%PRZYPIS: Agencja Zaawansowanych Projektów Badawczych Obrony Departamentu Obrony Stanów Zjednoczonych - przyp. tłumacza%) program Total Information Awareness (TIA) nie lubi być w centrum uwagi. Biografie ich wszystkich [sic!] zostały usunięte ze strony internetowej Information Awareness Office [93] podczas kilku ostatnich tygodni. Jednakże pamięć podręczna Google wciąż zawiera wszystkie biografie, więc umieściłem ich kopie na mojej stronie internetowej.” I podał adres strony.

Was this Total Information Access, judo-style? Not entirely. The program was officially put out to pasture, but the snoops are still trying to make it happen via other means, and they'll always have much more data than their opponents. But in the future, they will understand that looking over shoulders is no longer the sole province of the spies. In this case, the swarm of activists and commentators, who individually could make scarcely a dent, was collectively making itself heard.

Czy Total Information Access był w stylu zapasów judo? Nie do końca. Program został oficjalnie wycofany, jednak szpiedzy/pracownicy wywiadu wciąż próbują wcielić go w życie innymi sposobami i zawsze będą mieli więcej informacji niż ich oponenci. Lecz w przyszłości zrozumieją, że ''zaglądanie komuś przez ramię'' nie jest już wyłączną domeną szpiegów. W tym przypadku, mnóstwo aktywistów i reporterów, którzy w pojedynkę niewiele mogli zdziałać, działając kolektywnie uzyskują posłuch.


Poprzednia strona <--> Następna strona

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 License