Chapter 3. The Gates Come Down

Wrota otwierają się

A peculiar silence reigned in most major newspapers and TV networks the first few days after Trent Lott, celebrating fellow Republican Senator Strom Thurmond's 100th birthday in late 2002, seemed to wax nostalgic for a racist past. Lott, then majority leader of the U.S. Senate, recalled Thurmond's presidential campaign in 1948, a race in which he called for the preservation of segregation. The nation would be better off if Thurmond had won, Lott said.

Dziwna cisza zalegała w większości dużych gazet i stacji telewizyjnych przez kilka dni po tym, jak Trent Lott, obchodząc setne urodziny innego republikańskiego senatora Stroma Thurmonda pod koniec 2002 roku, z coraz większą nostalgią wspominał rasistowską przeszłość (USA). Lott, w tamtym okresie przewodniczący większości republikańskiej w Senacie, przywołał kampanię prezydencką Thurmonda z 1948 roku, podczas której ten wzywał do zachowania segregacji. Kraj miałby się lepiej, gdyby Thurmond wtedy wygrał – powiedział Lott.

It was an outrageous assertion, but barely noticed at the outset. ABC News mentioned it. The Washington Post had a story but buried it. And that was about all we heard from the major media. But the silence didn't last, because Lott got a taste of tomorrow's media: the swarm of webloggers, emailers, and other online journalists who are changing some long-established rules.

Oburzająca była to wypowiedź, lecz na samym początku przeszła niemal niezauważona. ABC News wspomniało o niej. Washington Post opublikował artykuł, ale nie pociągnął sprawy. I właściwie tyle na ten temat usłyszeliśmy od największych mediów. Ale cisza nie trwała długo, gdyż Lott posmakował możliwości mediów jutra – roju blogerów, użytkowników poczty elektronicznej i innych dziennikarzy internetowych, którzy zmieniają skostniałe zasady.

The flow of outrage and information was complex. [66] But the bottom line was that webloggers and other online commentators, far more than mainstream journalists, kept the story of Lott's remarks alive despite the major media's early disinterest. Liberal bloggers, such as Joshua Marshall on Talking Points Memo, [67] were early to sound off, but several conservatives also chimed in. In some cases, bloggers were almost as outraged by Big Media's inattention as by the senator's statements and initially weasely expression of regret for his remarks.

Przepływ oburzenia i informacji był skomplikowany [66], ale konkluzja nasuwała się taka, że blogerzy i inni internetowi komentatorzy, dużo bardziej niż mainstreamowi dziennikarze, utrzymywali newsa o uwagach Lotta przy życiu, pomimo początkowego braku zainteresowania ze strony dużych mediów. Liberalni blogerzy, jak Joshua Marshall prowadzący Talking Points Memo [67], szybko zaczęli trąbić o sprawie na prawo i lewo, niektórzy konserwatyści też się dołączyli. W niektórych wypadkach blogerzy byli niemal równie zbulwersowani brakiem odzewu ze strony mass mediów, jak wypowiedziami senatora i jego początkowo pokrętnymi wyrazami ubolewania z powodu zaistniałej sytuacji.

A few days later, the story that didn't go away was running, full-bore, in the national media. Even President Bush was obliged to denounce Lott, a key congressional ally. In the end, no one was surprised when Lott, under enormous pressure, resigned as majority leader.

Parę dni poźniej news, który nie chciał umrzeć, był jednym z głównych tematów w mediach ogólnokrajowych. Nawet prezydent Bush zmuszony był skrytykować Lotta, jednego z najważniejszych współpracowników w Kongresie. Koniec końców nikt nie był zdziwiony, gdy Lott, pod ogromną presją, zrezygnował z funkcji przewodniczącego większości.

While bloggers could not have brought down Lott on their own had Big Media not taken up the story, the Lott debacle was, by all accounts, a watershed. Weblogs claimed "their first scalp," said card-carrying establishment conservative John Podhoretz in his New York Post column.

Choć blogerzy nie doprowadziliby do dymisji Lotta sami, gdyby mass media nie podchwyciły tematu, wpadka Lotta była, jakby na to nie patrzeć, przełomem. Blogerzy zdobyli „swoje pierwsze trofeum”, napisał pełnoprawny konserwatywny przedstawiciel [dziennikarskiego] establishmentu John Podhoretz w swoim felietonie dla New York Post.

Call them newsmakers. Call them sources. Call them the subjects—and sometimes, in their view, the unwilling victims—of journalism. But however we describe them, we all must recognize that the rules for newsmakers, not just journalists, have changed, thanks to everyone's ability to make the news.

Nazwijcie ich dostarczycielami informacji (do ustalenia). Nazwijcie ich źródłami. Nazwijcie ich przedmiotami – i czasami, mimowolnymi ofiarami – pracy dziennikarskiej. Niezależnie od tego, jak ich nazwiemy, wszyscy musimy zdać sobie sprawę, że zasady dla dostarczycieli informacji , nie tylko dla dziennikarzy, zmieniły się dzięki temu, że [dziś] każdy może informację dostarczyć.

Most of today's politicians and business people, and virtually all powerful institutions, accumulated their status and authority in a different era. They see the news media's traditional hierarchies reflecting their own centralized, top-down model, with distinct control points. In this model, public relations and marketing departments deal with the press and the public. Executives deal with reporters when necessary. News is controlled from within the organization and managed when outside forces intervene.

W przypadku większości dzisiejszych polityków i przedstawicieli świata biznesu, w przypadku praktycznie wszystkich potężnych instytucji, osiągnięcie statusu i zdobycie władzy nastąpiło w innych czasach. Podmioty te rozumieją tradycyjne hierarchie mediów informacyjnych jako odzwierciedlenie ich scentralizowanego, odgórnego modelu zarządzania, z wyraźnymi punktami kontroli. Troszkę nabroiłem w tych dwóch zdaniach (był problem z rodzajami gramatycznymi podmiotów w języku polskim, przez co trudno było dopasować czasownik w odpowiednim rodzaju i zdanie wychodziło niezgrabnie). Sens został zachowany. W tym modelu, to do działów public relations i marketingu należy komunikacja z prasą i opinią publiczną. Pracownicy najwyższych szczebli kontaktują się z reporterami tylko wtedy, gdy jest to konieczne. Informacja jest kontrolowana wewnątrz organizacji i zarządzana na wypadek działania sił zewnętrznych.

It's an industrial age model: manufacturing news. It still works, to some degree, but it's less and less effective. If markets are conversations, as the Cluetrain Manifesto authors have noted, then journalism—the information people need to manage their lives—will increasingly be part of those conversations.

To model z epoki industrialnej: produkcja informacji. Do pewnego stopnia nadal działa, ale jest coraz mniej efektywny. Jeśli rynki są rozmowami, jak twierdzą autorzy manifestu Cluetrain (gaitare wstawi tu przypis), to praca dziennikarska – informacje potrzebne ludziom, by mogli zarządzać swoim życiem – będzie coraz częściej elementem (częścią) tych rozmów.

Newsmakers need to understand that the swirling eddies of news are not tiny pools on the shoreline. Information is an ocean, and newsmakers can no longer control the tide as easily as they once did.

Newsmakers powinni zrozumieć, że gwałtowne wiry informacji to nie małe rozlewiska w pobliżu linii brzegu. Informacja jest oceanem, a newsmakers nie mogą z taką łatwością jak kiedyś kontrolować prądu.

So they must face at least three new rules of public life.

Muszą więc zmierzyć się z co najmniej trzema nowymi zasadami życia publicznego.

First, outsiders of all kinds can probe more deeply into newsmakers' businesses and affairs. They can disseminate what they learn more widely and more quickly. And it's never been easier to organize like-minded people to support, or denounce, a person or cause. The communications-enabled grassroots is a formidable truth squad.

Po pierwsze, różnego rodzaju ludzie z zewnątrz mogą wnikać w interesy i sprawy newsmakerów. Mogą rozprzestrzeniać zdobytą wiedzę szybciej i docierać z nią w coraz to dalsze rejony. A zorganizowanie grupy podobnie myślących ludzi w celu wsparcia, lub krytyki, osoby lub jakiejś sprawy nigdy nie było łatwiejsze. Ruch oddolny wyposażony w narzędzia komunikacyjne jest niezwykle silną drużyną walki o prawdę.

Second, insiders are part of the conversation. Information no longer leaks. It gushes, through firewalls and other barriers, via instant messages, emails, and phone calls.

Po drugie, dobrze poinformowani ludzie z wewnątrz są częścią rozmowy. Informacja już nie wycieka. Ona wypływa z wielką siłą, pokonując firewalle i inne przeszkody, za pomocą komunikatorów internetowych, e-maili i rozmów telefonicznych.

Third, what gushes forth can take on a life of its own, even if it's not true.

Po trzecie, (to,) co wypłynie, zaczyna żyć własnym życiem, nawet jeśli jest nieprawdą.


Poprzednia strona <--> Następna strona

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 License